Tropikal ağaçlardan gelen: tarçın tozu

Tarçın, tropikal bir ağacın iç kabuğundan elde ediliyor. Kabuk soyulup kurutulduğunda kendiliğinden kıvrılıyor — çubuk tarçının o hâli almasının sebebi bu.

İki farklı tarçın

Markette "tarçın" adıyla satılan iki ayrı ürün var ve aralarındaki fark önemli.

Seylan tarçını (gerçek tarçın)

Sri Lanka kökenli. Açık kahverengi, ince katmanlı ve kolay ufalanan çubuklar. Tadı daha yumuşak ve tatlımsı. Daha pahalı.

Cassia tarçını

Çin ve Endonezya kökenli. Koyu kırmızımsı kahverengi, kalın ve sert tek parça kabuk. Tadı daha keskin. Markette yaygın olan ve ucuz olan bu.

Fark neden önemli?

Cassia tarçını kumarin adlı bir bileşiği belirgin biçimde daha yüksek oranda içeriyor. Yüksek miktarda ve düzenli alındığında karaciğer üzerinde etkisi olabildiği için Avrupa gıda otoriteleri günlük tolere edilebilir alım sınırı belirlemiş durumda.

Pratikte: yemeğe serpilen bir çay kaşığı sorun değil. Ama her gün yüksek miktarda tarçın tüketiyorsan Seylan tarçınını tercih etmek daha güvenli.

Nasıl ayırt edilir?

• Çubuk hâlinde: Seylan ince katmanlı ve gevrek; Cassia kalın, tek parça ve serttir.
• Toz hâlinde: ayırt etmek zor. Etikette "Ceylon" ya da "Cinnamomum verum" yazması gerekiyor.

Mutfakta kullanımı

• Yulaf ezmesine ve smoothie'ye
• Sıcak içeceklerde: golden milk
• Fırın tariflerinde
• Tuzlu yemeklerde — Orta Doğu mutfağında et ve pilav tariflerinde yaygın

Saklama

Toz tarçın aromasını çabuk kaybediyor. Çubuk hâlinde alıp kullanmadan önce öğütmek belirgin biçimde daha iyi sonuç veriyor. Kapalı kapta, ışıktan uzakta saklanmalı.